Tag Archives: Σώτη Τριανταφύλλου

Το πικρότατο χρονικό της νιότης

Grant Wood, American_Gothic

Μες στην ομάδα ήμουν
άχρηστος πάντα
σαν ένα σαν
Για την ομάδα ήμουν
ύποπτος πάντα
σαν την αλήθεια
Άρης Αλεξάνδρου [1]

Το Για την αγάπη της γεωμετρίας,[2] που εκδόθηκε το 2011, αποτελεί το ένατο κατά σειρά μυθιστόρημα το οποίο έρχεται να προστεθεί στην πολύπτυχη, πληθωρική συγγραφική παρουσία της Σώτης Τριανταφύλλου. Πρόκειται, όπως εύγλωττα μας πληροφορεί η κατατοπιστική περίληψη του οπισθόφυλλου, για το «πικρότατο χρονικό της νιότης». Μιας νιότης οικτρά σπαταλημένης μέσα στους συντριπτικούς μηχανισμούς που συνέχουν την αυταρχική οικογένεια Μπότσαρη. Η ερεθιστική, γλαφυρή αφήγηση της Τριανταφύλλου καλύπτει σχεδόν μια τριακονταετία, εκκινώντας απ’ το 1971 και καταλήγοντας στο 2000. Το Για την αγάπη της γεωμετρίας διασταυρώνεται πολλαπλώς με την συναρπαστική μυθιστορηματική της αυτοβιογραφία υπό τον τίτλο Ο χρόνος πάλι[3], κείμενα ομόκεντρα που αξίζει να διαβαστούν παράλληλα. Συνέχεια

Advertisements

Μια τοξικομανής της εναντιοδρομίας. Σκέψεις για τη Σώτη Τριανταφύλλου

CACHE_650X650_1_145007

Όλοι λατρεύουν να απεχθάνονται τη Σώτη Τριανταφύλλου. Οποιαδήποτε υποθετική δημοσκόπηση θα της παρέδιδε πανηγυρικά τα πρωτεία του πλέον μισητού προσώπου της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με ικανούς αντιπάλους τον πολλάκις κατασυκοφαντημένο και αποδιοπομπαίο Νίκο Δήμου, ενίοτε τη γραφική κακεντρέχεια του Ντίνου Χριστιανόπουλου και, οψίμως, την Κική Δημουλά, την οποία αρέσκονται να χλευάζουν, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, οι ασύστολα ναρκισσευόμενοι ποετάστροι του διαδικτύου[1]. Κάθε εμφάνιση της Σώτης πυροδοτεί σωρεία αντιδράσεων και αναθεματισμών, με τις εμπρηστικές παρεμβάσεις της, τις έμπλεους φλέγματος και αυτοπαρώδησης συνεντεύξεις της και, προπάντων, τα στιβαρά άρθρα της για μια πλειάδα θεμάτων του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. Αρκεί να περιδιαβάσει κανείς την πληθώρα των σχολίων που κατακλύζουν τον κυβερνοχώρο: ο θρίαμβος της σηπτικής οχλαγωγίας, των αχρείων ενστίκτων, της ρυπαρής χυδαιότητας. Συνέχεια