Tag Archives: δοκίμιο

Άτιτλο

800px-Viejos_comiendo_sopa

«Να τους λυπάσαι τους εχθρούς σου· σα θρόμβος ψύχους ζήσε πλάι τους και ξαρματώσου. Γδύσε τη μπλε χορδή που βάφει το φεγγάρι σου τραυλίζοντας μες απ’ το ρήγμα των σφαγμένων κεφαλιών τους».

Γ. Χ.

Σκαρφάλωσε την άδεια Βαλτετσίου λαχανιάζοντας. Θα μπορούσαν να τον λένε Νίκο, σαν εκείνο τον ταλαίπωρο φαφούτη που παρίστανε τον Πρώτο Γραμματέα στους χιονισμένους βόθρους της Κρονστάνδης, τα δύσμορφα χρόνια της Απύθμενης Λατρείας του σοβιετικού Μεσσία τους, Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς. Ανυπερθέτως Νίκος, ίσως Βλαδίμηρος ή Σήφης, έστω, χωρίς τις βαρύγδουπες μικροαστικές αοριστίες μερικών τυχάρπαστων λακέδων: «Λαοκράτης» και «Σπάρτακος» και «Ζήσιμος» (ή μήπως «Ζωσιμάς»;). Αηδίες. Βδελυσσόταν τους κήρυκες της ηττοπάθειας και τα πλοκάμια της μαυλιστικής, θηλυπρεπούς νωχέλειας που βελόνιζε τα σατανοχέσματα της μπουρζουαζίας. Διάολε, μήπως δεν ήταν μαχητές, γιοί των ηρώων που παιάνισαν από καρδιάς τους πιο σεπτούς ύμνους της εποποιίας; Συνέχεια

Advertisements

Αλλόκοτος ελληνισμός

enas-allokotos-ellhnismos-dokimio-gia-thn-oriakh-ebeiria-twn-idewnΛίγο πριν απ’ το σφύριγμα της λήξης, λίγο πριν απ’ την εκπνοή του 2016, η Γιώτα Κριτσέλη και οι εκδόσεις Κίχλη μάς έκαναν ένα εξαιρετικό δώρο: το σπουδαίο βιβλίο του Νικήτα Σινιόσογλου Αλλόκοτος ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών.

Το βιβλίο του Σινιόσογλου είναι ειδολογικά δυσκατάτακτο, καθώς κινείται μεταξύ δοκιμίου, λογοτεχνίας και ακαδημαϊκής μελέτης. Συνδυάζει στοιχεία και των τριών ειδών: τη διανοητική ελευθερία του δοκιμίου, την εκλεπτυσμένη έκφραση της λογοτεχνίας και την επιστημονική ακρίβεια της μελέτης. Συνέχεια

Μια τοξικομανής της εναντιοδρομίας. Σκέψεις για τη Σώτη Τριανταφύλλου

CACHE_650X650_1_145007

Όλοι λατρεύουν να απεχθάνονται τη Σώτη Τριανταφύλλου. Οποιαδήποτε υποθετική δημοσκόπηση θα της παρέδιδε πανηγυρικά τα πρωτεία του πλέον μισητού προσώπου της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με ικανούς αντιπάλους τον πολλάκις κατασυκοφαντημένο και αποδιοπομπαίο Νίκο Δήμου, ενίοτε τη γραφική κακεντρέχεια του Ντίνου Χριστιανόπουλου και, οψίμως, την Κική Δημουλά, την οποία αρέσκονται να χλευάζουν, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, οι ασύστολα ναρκισσευόμενοι ποετάστροι του διαδικτύου[1]. Κάθε εμφάνιση της Σώτης πυροδοτεί σωρεία αντιδράσεων και αναθεματισμών, με τις εμπρηστικές παρεμβάσεις της, τις έμπλεους φλέγματος και αυτοπαρώδησης συνεντεύξεις της και, προπάντων, τα στιβαρά άρθρα της για μια πλειάδα θεμάτων του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. Αρκεί να περιδιαβάσει κανείς την πληθώρα των σχολίων που κατακλύζουν τον κυβερνοχώρο: ο θρίαμβος της σηπτικής οχλαγωγίας, των αχρείων ενστίκτων, της ρυπαρής χυδαιότητας. Συνέχεια