Category Archives: Σωτήρης Κανναβός

Ο Τζακ

Το ποίημα που θα διαβάσετε έπεσε τυχαία στα χέρια μου. Δεν το έγραψε κάποιος “γνωστός” ποιητής, αλλά τι σημασία έχει;

Απίστευτο πράγμα το ανθρώπινο μυαλό και εξαιρετικά απροσδιόριστα τα “παιχνίδια” του. Εμένα προσωπικά με τρομάζουν…

Ευχαριστώ την κα Κάλη, που μου έδωσε την άδεια να δημοσιεύσω το ποίημα της.

Συνέχεια

Βόλτα με αυτούς που δεν περπατούν

Στη μέση μιας αίθουσας μουντής και καταθλιπτικής, όπως αρμόζει στην περίσταση, είναι ξαπλωμένη και ξεκουράζεται. Γύρω της λίγος κόσμος… η οικογένεια της. Μικροί, μεγάλοι, πολύ μεγάλοι. Δεν είναι βιολογικοί συγγενείς, αλλά τι πειράζει; Οικογένεια είναι εκείνοι που αγαπάς και σε αγαπούν. Είναι ακίνητη, αλλά δεν ξενίζει κανέναν, πάνε χρόνια που μπόρεσε να κουνήσει έστω τα δάχτυλα της. Τα μάτια όμως είναι κλειστά και δεν θα ξανανοίξουν ποτέ, αυτό τους συγκλονίζει. Συνέχεια

Μια συνηθισμένη μέρα

Νόμιζα και εγώ ότι έχω προβλήματα… Γεμάτος νεύρα ένα πρωί ξεκίνησα για τη δουλειά. Άγχος, πίεση, κούραση, τι θα κάνω με αυτόν τον πελάτη, πως θα «πιάσω» τον άλλον, τι θα γίνει με τα λεφτά… Όλα μου φταίνε και όλα μου πάνε στραβά. Μπαίνω στο μετρό κάθομαι σε μια γωνιά βάζω τα ακουστικά μου και συνεχίζω να σκέφτομαι… συνηθισμένα πράγματα. Δε δίνω σημασία σε τίποτα τριγύρω, μέχρι που βλέπω ένα παιδί, ιδρωμένο, με πρησμένα πόδια, ένα σάκο στον ώμο και μια σακούλα με φάρμακα στο χέρι. Συνέχεια