Category Archives: Γιώργος Παπαδόπουλος

Cogito ergo sum

31359813762_31c2737beb_bΚάθιδρος, τις είδα για μια ακόμα φορά να με κοιτάζουν με τα κίτρινα δαιμονικά τους μάτια στο ημίφως. Βλέπετε, τους τελευταίους μήνες που άνοιξε ο καιρός πάω με τις μεγάλες ώρες στο γήπεδο της περιοχής μου, προίκα των Ολυμπιακών του 2004, τότε που είχαμε ακόμα λεφτά και αξιοπρέπεια, και τρέχω στον στίβο. Κάνω τα πρώτα μου βήματα, και μετά βίας σέρνω το κορμί μου – δεν είμαστε πια και εικοσάρηδες, σκέφτομαι. Έπειτα, βάζω τα ακουστικά στα αυτιά (η μουσική στο φουλ να τραγουδάει εγχώριους κι αλλοδαπούς ερωτικούς νταλκάδες) και προχωράω όλο και πιο γρήγορα, σαν να πετάω ένα, ένα τα βαρίδια της ημέρας. Μέχρι τον τρίτο γύρο έχω βγάλει φτερά στα πόδια και καλπάζω με μανία. Συνέχεια

Advertisements

Η Λήδα και οι άλλοι

woman-sea-water

Η Λήδα Ευαγγέλου τίναξε τα μακριά καστανά μαλλιά της (που είχαν κάνει ξανθές ανταύγεις από τον ήλιο) τα έστυψε με το χέρι της και βγήκε προσεκτικά από τη θάλασσα. Ολόκληρος ο αντρικός πληθυσμός της παραλίας στον Μύλο της Λευκάδας (περιλαμβανομένου ενός κρυπτοομοφυλόφιλου) κάρφωσε το βλέμμα του πάνω της. Ένα τέλειο σώμα, όχι πολύ χυμώδες, αλλά πάντως ζηλευτό, όχι υπερβολικά γυμνασμένο, όπως ακριβώς αρέσει στους άντρες. Θα ορκιζόσουν ότι για μερικά δευτερόλεπτα ο χρόνος σταμάτησε να κυλάει. Στο πρόσωπο της μια μελαγχολία αλλά και μια σκληράδα εδώ που τα λέμε παρά τα λεπτά χαρακτηριστικά της. Συνέχεια

Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού

pigeon

Έστριψα ενοχλημένος προς τα αριστερά από μια ψεύτικη ξανθιά τριαντάρα που πήγε να με πατήσει με το δωδεκάποντο και περπάτησα με χάρη προς ένα κομμάτι κουλούρι Θεσσαλονίκης. Κάθε μέρα απομεινάρια από κουλούρια και σάντουιτς, πού θα πάει αυτή η δουλειά. Βλέπεις στη μετενσάρκωση κρίθηκε να γίνω περιστέρι που είναι κάτι σαν το Καθαρτήριο των Καθολικών. Συνέχεια

Ιδιωτικό μετρό

1341555_ewasf

Καλά τα ιδιωτικά τζετ και οι πολυτελείς θαλαμηγοί, αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με το να έχεις το δικό σου μετρό. Κοιτάξτε πώς το έχω σκεφτεί:

Μπαίνω στο εσωτερικό ασανσέρ του σπιτιού επενδεδυμένο με γνήσια τριανταφυλλιά. Δυο στάσεις κάτω και βρίσκομαι στο υπόγειο, δίπλα στους ντενεκέδες με το λάδι και το πορτοκαλί mountain ποδήλατο της εφηβείας μου. Οι πόρτες του συρμού ανοίγουν και με καλησπερίζει η προσωπική μου γραμματέας, μια καλοστεκούμενη σαραντάρα που φροντίζει όλες τις υποθέσεις μου. Τι θα έκανα χωρίς αυτήν; Στα πόδια μου ένα χειροποίητο περσικό χαλί σε πορφυρό και σμαραγδί χρώμα που δείχνει δυο παγόνια να ερωτοτροπούν. Ανοίγω την τηλεόραση να ενημερωθώ από τον Γιώργο Παπαδάκη. Συνήθεια που έγινε λατρεία. Για πολλοστή φορά κάνω την ίδια σκέψη: είμαι σίγουρος ότι ο τύπος πηδάει τις κατά καιρούς συμπαρουσιάστριές του. Πίνω έναν ενεργειακό χυμό με γκρέιπφρουτ και τζίντζερ. Συνέχεια

Όταν όλα πάνε στραβά, πέσε για ύπνο

01-calakmul-maya-pyramid

Άσχημη μέρα η σημερινή. Ούτε να τη σκέφτεται δεν ήθελε. “When everything goes wrong, go to sleep”, θυμήθηκε ότι είχε διαβάσει σε έναν τοίχο του facebook. Αποφάσισε να ακολουθήσει τη συμβουλή. Χώθηκε κάτω από τις κουβέρτες, άναψε το ηλεκτρικό υπόστρωμα και πάτησε το τηλεκοντρόλ. Η τηλεόραση δεν ανταποκρίθηκε. Χτύπησε δυο φορές το τηλεχειριστήριο με το χέρι του και ξαναδοκίμασε. Αυτή τη φορά οι μπαταρίες έκαναν επαφή και η οθόνη άνοιξε. Μετά από ένα σύντομο zapping κατέληξε σε ένα επεισόδιο του «Κόκκινου Κύκλου» του Πάνου Κοκκινόπουλου. Αυτό με τη φοιτήτρια που θέλει να σκοτώσει τους γονείς της. «Έχει κάτι το καθησυχαστικό η επανάληψη», σκέφτηκε. Συνέχεια

Ας περιμένουν οι γυναίκες

Young woman  in the doll style with red bow and red shoes  sittiΔεν υπάρχει αμφιβολία. Η Κική του ράγισε την καρδιά. Αφού την έπιασε επ’ αυτοφώρω πριν από έξι μήνες με τον προϊστάμενο του το είχε πάρει απόφαση: τέρμα οι γυναίκες.
Συνέχεια

Η Ανθρωπότητα θύμα του έρωτα

nuclear_winter-1030x686

[2064. Δύο χρόνια νωρίτερα, από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, ξεκίνησε παγκόσμιος πυρηνικός πόλεμος. Η Αθήνα φαίνεται ότι είναι από τις λίγες πόλεις που γλίτωσαν την ολοκληρωτική καταστροφή. Λέμε «φαίνεται» γιατί δεν έχουμε πλήρη εικόνα για το τι συμβαίνει. Οι επικοινωνίες διακόπηκαν και δεν έχουν ακόμα αποκατασταθεί. Τα πάντα έχουν παραλύσει. Ο πόλεμος προκάλεσε πυρηνικό χειμώνα: η ηλιακή ακτινοβολία δε φτάνει στη γη και η θερμοκρασία έχει πέσει σε πολικά επίπεδα. Οι εκτιμήσεις των επιστημόνων, σύμφωνα με τις οποίες το φαινόμενο θα διαρκούσε μία τριετία, φαίνεται να πέφτουν έξω· διανύουμε ήδη το δεύτερο έτος και τα πράγματα δεν αλλάζουν… Από σήμερα και για τις επόμενος βδομάδες θα δημοσιεύονται στο Μεγάλο Βύσμα ανταποκρίσεις των συνεργατών μας από το μέλλον. Σήμερα ο Γιώργος Παπαδόπουλος.] Συνέχεια