Για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα

22657211_625176637872906_390713709_n

Ο ΣΕΕΒΙ αποφάσισε αναστολή διανομής πανεπιστημιακών συγγραμμάτων επ’ αόριστον, δηλώνοντας οικονομική αδυναμία. Το δε Υπουργείο, προς απάντηση στον ΣΕΕΒΙ δηλώνει αφ’ ενός ότι «δεν θα υποκύψει στους πολιτικούς εκβιασμούς» και αφ’ ετέρου ότι θα συνεχίσει την δωρεάν παροχή των συγγραμμάτων. Τα δηλώνει όμως την ίδια στιγμή (!).

Αρχικά, έχω την εντύπωση ότι άν αυτή η διαπραγμάτευση γινόταν κάποιους μήνες (π.χ. λήξη season) ή ακόμη και δέκα μέρες νωρίτερα, το δημόσιο ενδιαφέρον θα ήταν, ως προς την ποσότητα, αν όχι ανύπαρκτο, τουλάχιστον ποταπό και αυτό θα ήταν λογικό, διότι θα ήταν ένας διακανονισμός μεταξύ αρμοδίων για ένα θέμα, εντός χρονικού πλαισίου εύλογου για την επίτευξη μιας συμφωνίας.

Το πρόβλημα στην πρακτική-πραγματική του διάσταση έγκειται στον χρόνο και στα πιεστικά χρονικά περιθώρια. Πιεστικά διότι πρόκειται για αρχές του μηνός Οκτώβρη και στις σχολές τα μαθήματα έχουν ήδη ξεκινήσει. Ποιός διαβάζει από Οκτώβριο; (Μάλλον) κανείς. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι κριτήριο για το πώς θα διατεθούν τα συγγράμματα.

Το Υπουργείο Παιδείας, λοιπόν, λαμβάνει ως «εκβιασμό» την στάση των εκδοτών και δηλώνει ότι δεν θα υποκύψει σε αυτόν, αλλά την ίδια στιγμή βιβλία θα διατεθούν. Πώς γίνεται οι εκδοτικοί οίκοι να θέτουν όρο υπό τον όποιον θα διαθέσουν τα συγγράμματα και το υπουργείο, αρνούμενο τον όρο αυτό, να δηλώνει ότι θα διατεθούν, δεν γνωρίζω.

Αυτό που προκύπτει, όμως, από μόνο του είναι ότι το ζήτημα παρουσιάσθηκε την τελευταία στιγμή. Δηλαδή διαπιστώνουμε ότι σε περίοδο που θα έπρεπε να έχουν ήδη διατεθεί τα συγγράμματα, ο ΣΕΕΒΙ ανακοινώνει ότι αυτό είναι δυνατόν υπό προϋποθέσεις. Πιθανότατα αυτό να μην είναι παράλογο -από την στιγμή που δεν ικανοποιούνται οι οικονομικές τους συμφωνίες-, αλλά είναι ακραίο να το εκφράζει την έσχατη ώρα, προς άσκηση πίεσης.

Από την άλλη πλευρά, μια κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει την εξέλιξη ακριβώς αυτών των συμφωνιών, πολλώ δε μάλλον όταν είναι για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Δεδομένο, εξάλλου, είναι ότι συνεργάζεσαι με επιχειρήσεις, που σκοπό έχουν το κέρδος.

Συμπεραίνοντας, διαπιστώνουμε ότι εκπαιδευόμαστε σε ένα πλαίσιο που παραπέμπει στην εποχή του χαλκού. Πέραν του ότι το διαφορετικό είναι εξ ορισμού αποκλεισμένο από το εκπαιδευτικό πλαίσιο (σύστημα) -βρισκόμαστε σε υποδομές που δεν προβλέπουν με κανέναν τρόπο την πρόσβαση για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες,  με προβλήματα ακοής, με προβλήματα όρασης κ.λπ. (αυτά δεν απετέλεσαν ποτέ αιτία κατάληψης)-, δεν ξέρουμε καν αν θα διατεθούν τα συγγράμματα της διανυομένης χρονιάς. Καλώς ή κακώς, η κατάσταση αυτή (πέραν του ότι καπηλεύεται τα μέγιστα πολιτικά, σε φοιτητικό, τουλαχιστον, επίπεδο) εκκολάπτει αναστάτωση και αντιδρασεις με ό, τι αποτελέσματα.

Ίσως η κατάσταση αυτή είναι ευκαιρία για αναστοχασμό· να σκεφθούμε όχι πόσους επιστήμονες παράγουμε, αλλά πού και πώς τους παράγουμε.

Βασίλειος Μηλιώνης

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: