Το Τέλος έχει περάσει

6653598-macro-close-up-of-the-end-in-a-vintage-book-stock-photo

Κοιτάμε συνήθως μπροστά μας με μια ελπίδα, ή μια ανησυχία. Και πίσω μας με κάποια χαρά, ή κάποια θλίψη. Καμιά φορά τα ανακατεύουμε, γιατί δεν έχει και μεγάλη διαφορά. Από την προσωπική, στην ιδιωτική, την κοινωνική και στην πολιτική ζωή, δεν έχει μεγάλη σημασία πώς και προς τα πού κοιτάμε.

Το τέλος έχει περάσει. Στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, οι άνθρωποι κατορθώνουν να πετάνε ανάποδα, ανακαλύπτουν τις εντολές που απαιτούν οι πλανήτες για να φουσκώσουν, και στις καλύτερες περιπτώσεις πετυχαίνουν να μην υπακούουν σε τίποτα.

Το 2016, το χρήμα που κινεί τις σακούλες μας, την αμοιβή για το μισθωτό μας κόπο, την ενέργεια που τρέχει γύρω από την κατοικημένη μας σφαίρα για τους ψυγειοκαταψύκτες, τα καλύμματα του καναπέ και ό,τι παίρνουμε, σαν ανάμνηση ότι νιώθουμε τόσο ώστε να είναι φανερό ότι ζούμε, για να πετάξουμε, όλα όσα περνάνε σα νόμισμα μπροστά μας και προχωρούν ασυμβίβαστα με την απορία μας, δεν αναφέρονται σε κανέναν.

Βιώνουμε ίσως τη μοναδική φορά μέσα στην οποία η ανθρωπότητα, σίγουρα η πιο ξελασκαρισμένη και πλούσια, αν όχι και οι δεσμοί, λαοί και άνθρωποι που ο ανεπτυγμένος Βορράς κρατάει και όμως τραβάει από το υπάρχον κεφάλαιο, μετράει μάλλον τα πάντα με αριθμούς που είναι αληθινοί, έγκυροι και πιστευτοί επειδή δε δηλώνουν παρά κάτι ανύπαρκτο.

Πάντα είχε σημασία ένας χρυσός, μια βολική καρφίτσα, ένα κοχύλι για μια κουλτούρα μπορεί να ήταν ιερό, όμορφο, αντικείμενο που άξιζε να προσδιορίσει τα υπάρχοντα, από το μαγειρειό μέχρι τα ζωντανά, με τα οποία τη στόλιζε ο κόσμος. Μα στην Αγγλία του τέταρτου τομέα της οικονομίας, στην οποία παράγεται σκέψη και καταναλώνεται άποψη, το ΑΕΠ μαζί με την αρρώστια, τις διακοπές και το εδραιωμένο Στέμμα, καταλήγουν όλα στη ζυγαριά που λέει: «Πόσες £ έδωσες»;

Στο ιδανικό αυτό δεν υπάρχει τίποτα που να μην κοστίζει ή «συνεισφέρει» στην οικονομία, ενώ οποιοσδήποτε μπορεί, με πολύτιμη αυτή τη δυνατότητα, να ακούσει μουσική που γεμίζει επιστημονικά την όρεξή του με ανεβαστική, συναισθηματική ή αναρχική διάθεση. Η επιτυχία της τεχνικής ανάλυσης είναι τέτοια που φαίνονται πια, σε πολλά κομμάτια της αγοράς, και ειδικά στο μέρος της τέχνης, τα οφέλη του στυλ ή των βιβλίων ή των ταξιδιών, για παράδειγμα, σαν άμεσα behavioral cues. Π.χ. Αυτό είναι «το τέλειο ρομάντζο για να ευχαριστηθείς τις γιορτές μπροστά απ’ το τζάκι». Στο εξώφυλλο του έργου, κάτι τέτοιο είναι νέο.

Εντωμεταξύ το Λονδίνο, το οποίο η ελεύθερη αγορά έχει ξεκολλήσει από την απλή πραγματικότητα, δε μπορεί να δώσει στους κατοίκους το βασικό που φροντίζουν οι φυλές για τα μέλη τους, μια στέγη. Σήμερα, αύριο και όσο βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο, το 5 πρέπει να γίνει 6 και όλα τα άλλα ακολουθούν. Στα μετα-βιομηχανικά κράτη, το μόνο που έχει καθαρή σημασία είναι η αύξηση όχι απαραίτητα του πλούτου, αλλά της αξίας που χωράει μέσα στο μυαλό του. Οι λίρες, τα δολάρια κλπ. αναφέρονται στον εαυτό τους. Μετρούν τον εαυτό τους. Εκεί μόνο υπάρχει η φαντασία, με την οποία βρίσκαμε παλιότερα, όταν δεν εκτιμούταν όλα, το τέλος κοντά η αργότερα.

Γιώργος Κολιαράκης

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: