Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2015

Vengo

image

Vengo, δηλαδή «έρχομαι», είναι το όνομα της ταινίας του Tony Gatlif που με κέρδισε για πολλούς λόγους. Η συγκεκριμένη παραγωγή του 2000 είναι ουσιαστικά μία περιπέτεια-­δράμα με μουσική υπόκρουση.

Κεντρικό θέμα του φιλμ είναι μία βεντέτα μεταξύ δύο οικογενειών στην Ισπανία. Ο αδερφός ενός κλασικού Ισπανού γλεντζέ, του Caco, έχει σκοτώσει ένα μέλος της οικογένειας Caravaca. Τα αδέρφια του αποθανόντα θέλουν να πάρουν εκδίκηση και επιθυμούν να σκοτώσουν το δολοφόνο. Από εκεί και πέρα η ένταση και η αγωνία κλιμακώνονται, καθώς ξεκινά ένας φαύλος κύκλος. Ο κύκλος αυτός σε στροβιλίζει στους ρυθμούς του flamenco και σε γοητεύει. Συνέχεια

Advertisements

Ο κύριος Λεβέντης πάει στο Σύνταγμα (αναδημοσίευση)

150921-leventis-870x418

-Τι άλλο θα μπορούσε να πάει στραβά;
-Ε, θα μπορούσε να βρέχει.

«Εγώ δεν θα πάω να ψηφίσω», έλεγε μια άποψη σε συζήτηση για τις τότε επικείμενες εκλογές, «αλλά αν ψήφιζα θα ψήφιζα Λεβέντη. Όταν ήμουν μικρή, έβλεπα τα βίντεό του με τους φίλους μου και γελάγαμε». Είναι πράγματι ισχυρή και εν πολλοίς λογική η ανάγκη πολλών να περισώσουν κάτι από την παιδικότητά τους σήμερα. Ο οργισμένος με το σύστημα καναλάρχης που άλλοτε μαινόταν από οθόνη σε οθόνη προκαλώντας το γέλιο, όμως, ελάχιστα θυμίζει τον «αδικημένο προφήτη», ο οποίος χθες διέβη το ποσοστιαίο κατώφλι της συμμετοχής στο κοινοβούλιο. Είναι πια μια ανάμνηση ενός αστείου και πολύ λιγότερο ένα αστείο καθ’ εαυτό· ένα σουβενίρ αντί για ένα εργαλείο.

Συνέχεια

Η κάθοδος της Ελπίδας στην κόλαση

8e36345b40b5

Το συγκλονιστικό βιβλίο της Ναντιέζντα Μαντελστάμ Ελπίδα στα χρόνια της απελπισίας κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2011 απ’ τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Σταυρούλας Αργυροπούλου. Ο τίτλος του βιβλίου είναι ένα λογοπαίγνιο με το όνομα της συγγραφέως, αφού ναντιέζντα στα ρωσικά σημαίνει ελπίδα. Η Ναντιέζντα (1899-1980) ήταν γυναίκα του ποιητή Όσιπ Μαντελστάμ. Γνωρίστηκαν το 1919, παντρεύτηκαν και έζησαν μαζί μέχρι να τους χωρίσει η αναχώρηση του Όσιπ για τη Σιβηρία, όπου και πέθανε. Συνέχεια

«Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε. Είμαστε τα Διάφανα Κρίνα»

115

Θέλω να αποφύγω κάθε μελοδραματισμό και δακρύβρεχτη περικοκλάδα γράφοντας γι’ αυτό που ζήσαμε χτες βράδυ: η συγκίνηση αυτή είναι τόσο ακριβή, που οι πολυφορεμένες λέξεις κι οι φθαρμένες από τη χρήση εκφράσεις που συνηθίζονται σε αυτές τις περιπτώσεις θα την ευτέλιζαν αναπόφευκτα. Συνέχεια

Πρόσεχε που θα τη βάλεις την Κυριακή!

kittens-voting

Βλέποντας την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας να είναι σε οριακά σημεία και λόγω του ότι η πολιτική αντιπαράθεση έχει αρχίσει να παίρνει και πάλι φωτιά (και ας πηγαίνουμε σε εκλογές μόλις μετά από 7 μήνες), θα θέλαμε να ελαφρύνουμε το κλίμα με ένα τραγούδι κατάλληλο για την ημέρα των εκλογών, όπως μόνο ο «Πλανητάρχης» μπορεί να ερμηνεύσει. Συνέχεια

Derby οι διπλές εκλογές σε ανατολή και δύση

αλογο

Στις επερχόμενες διπλές (20 Σεπτεμβρίου – 1 Νοεμβρίου) εκλογές της Μεταοθωμανικής επικράτειας συγκρούονται δυο ρεύματα:

Ένα ηθικολογικό με αναφορές σε μια εμμενή πληβειακή εντολή (Νταβούντογλου-Τσίπρας). Ας ονομάσουμε το ρεύμα Tsiprortoganism (Tsrg).

Ένα ιστορικό με αναφορές στον ευρωπαϊσμό της παράταξης (Κιλιτσντάρογλου-Μειμαράκης). Ας  ονομάσουμε το ρεύμα Karamanlokemalism (Krkm). Συνέχεια

Βλάσσης Μπονάτσος και Πελόμα Μποκιού

1

Χαίρετε φίλοι μου και καλό φθινόπωρο να έχουμε!

Αυτή τη φορά είπα να γράψω για έναν καλλιτέχνη λίγο διαφορετικό από τους άλλους. Ο λόγος για τον ιδιόμορφο, χύμα, εκρηκτικό, πλακατζή, αιώνια έφηβο, Βλάσση Μπονάτσο.

Ένας άνθρωπος που δεν κράταγε ποτέ τους τύπους αλλά ήταν πάντα συμπαθής από όλους. Ένας σόουμαν, ίσως από τους τελευταίους στην ελληνική σόου μπιζ με την αυθεντική έννοια του όρου. Χαρισματικός, χωρίς προσωπείο και με μια γλυκιά αναίδεια. εκσφενδόνιζε ατάκες και έσπαγε πλάκα οπουδήποτε και αν βρισκόταν. Συνέχεια