Με το σταυρό στο χέρι δεν πας μπροστά, πας ψηλά

holy_cross

Πολλές φορές στον ευρύτερό μας περίγυρο ακούμε φράσεις όπως «πού πας με το σταυρό στο χέρι», «τον καλό τον πατάνε», «ο καλός δεν πάει μπροστά» και όλα αυτά. Σίγουρα αν είσαι «πονηρός» -με άλλα λόγια, έχεις εξυπνάδα, αλλά τη χρησιμοποιείς για να πετύχεις πράγματα ατομικιστικά- μπορείς να ξεγελάσεις τους άλλους, να τους εκμεταλλευτείς, και να φανείς ότι πετυχαίνεις με τον ένα ή άλλο τρόπο -για παράδειγμα, να βγάζεις χρήματα με «ανορθόδοξο» τρόπο, να κάνεις διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ.- και ότι είσαι «μάγκας». Σίγουρα αυτό βλέπουμε να ισχύει σε πολλές περιπτώσεις αν κοιτάξουμε γύρω μας, αλλά αν το δούμε από μια ευρύτερη οπτική, είναι πράγματι ακριβώς έτσι;

Αν καθήσουμε και αφιερώσουμε έστω και λίγο χρόνο για τον εαυτό μας, και να σκεφτούμε καθαρά [1] -κατά προτίμηση κοντά σε ησυχία και φυσικό περιβάλλον όσο γίνεται, και έχοντας ήδη καλή διάθεση-, θα δούμε ότι στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το καλό και το κακό, είτε σε αυτή είτε στην «άλλη ζωή», σου επιτρέφει πάντα σαν boomerang (κάτι σαν αυτό που λέμε «κάρμα» – αλλά υπάρχει σε όλες τις θρησκείες/φιλοσοφίες κάτι αντίστοιχο) [2]. Βλέπουμε άτομα που πέρασαν ένα σωρό δοκιμασίες, και όμως στο τέλος ανταμείφθηκαν με το στεφάνι της νίκης. Ο «κακός», ο πονηρός και ο βολεμένος, από την άλλη, πάει «μπροστά» μόνο από μια κοντόφθαλμη οπτική. Αν μελετήσουμε ιστορία, φαίνεται ξεκάθαρα – βέβαια, στα παραδείγματα που αφορούν μία μόνο ζωή (όχι γενικότερα, σχετικά με την αθανασία) μπορούμε να το δούμε σαν άνθρωποι αυτό.

Εκτός όμως από διάφορα παραδείγματα της ιστορίας, πολύ πιθανό να γνωρίζετε παραδείγματα, είτε στον εαυτό σας είτε σε κάποιον άλλο, που ο Θεός (ή για τους άθεους/αγνωστικιστές: η μοίρα / οι κανόνες του σύμπαντος) άφησε να υπάρξουν δοκιμασίες αλλά ο άνθρωπος -όσο μπορεί η ανθρώπινη δύναμη δηλαδή, σε συνεργασία με τη θεϊκή- έκανε υπομονή και δέχτηκε την κατάσταση χωρίς να μορμουρίζει «γιατί σε μένα» και γενικά να γκρινιάζει [3]. Και από την πλευρά του, κάνει πράξη ό,τι μπορεί [4] (π.χ. όσον αφορά μια αρρώστια – συμβουλές γιατρού, ψυχοθεραπεία, φάρμακα κ.λπ.) Το πιο «ακραίο» παράδειγμα από τα ιερά κείμενα θα μπορούσε να είναι ο Ιώβ.

Όμως γενικότερα, σε κάθε σοβαρή πηγή μπορεί να βρεθεί το παραπάνω. Μερικά σημαντικά παραδείγματα είναι: κάθε επίσημο ιερό κείμενο, το Ψαλτήρι, οι μύθοι και θρύλοι (είτε στις διάφορες μυθολογίες, είτε αυτοί του Αισώπου, ακόμα και τα παραμύθια – «ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»). Στην τευτονική/κανδιναβική μυθολογία, ο Loki τιμωρήθηκε που πονηρά σκότωσε τον Balder. Ο καλός περνά πολλές δοκιμασίες, περνά από πολλά «αγκάθια», αλλά πάντα ανταμείβεται στο τέλος άξια. Ο Ηρακλής έφτασε στη «θέωση» περνώντας από το δύσβατο και ανηφορικό δρόμο της Αρετής, όχι της Κακίας. Ακόμα και η «εξέλιξη» του πλανήτη, αν μελετηθεί και μέσα από τα ιερά κείμενα, δείχνει πάντα ότι όσο πάμε προς την «αιωνιότητα», το κακό (μακροχρόνια) εξαλείφεται και το καλό απλώνεται – ή αλλιώς αυτό που λένε «η αλήθεια θα λάμψει». Ίσως αυτός ήταν ένας σημαντικός λόγος που ο Θεός της Π. Διαθήκης έδειχνε τόσο «βάρβαρος» – οι άνθρωποι τότε στην ιδιαίτερη πλειοψηφία τους δεν είχαν «ξυπνήσει». Για τα χρόνια που έρχονται, σίγουρα είναι πολύ δύσκολα και επικίνδυνα, αλλά όπως λέει και ο π. Παΐσιος, «στο τέλος θα νικήσει ο Χριστός». Με άλλα λόγια, «the storm before the calm». Οι μόνες φορές που το κακό «θριαμβεύει» είναι σε κάποιες μορφές τέχνης [5], αλλά και πάλι δεν είναι ο κανόνας αυτός αλλά η εξαίρεση. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, υπάρχει ένα ηθικό δίδαγμα σχετικά με το καλό και το κακό που μπορεί να βγει μέσα από την όλη ιστορία.

Υπάρχουν και πάμπολα άλλα παραδείγματα – αν κοιτάξετε γύρω σας προσεκτικά θα τα δείτε. Για παράδειγμα, οι κοπέλες όταν ωριμάζουν βρίσκουν την ασφάλεια, την ομορφιά και την πληρότητα στα «καλά παιδιά» (και το αντίστροφο – δεν είναι τόσο θέμα φύλου, αν και υπάρχουν κάποιες διαφορές όσον αφορά την κουλτούρα και γενικά την ανατροφή). Όταν λέμε «καλά παιδιά» βέβαια εννοούμε τα σωστά, αυτά που αγωνίζονται για το καλό, όχι τους αφελείς. Και οι «αφελείς», όπως και οι «κακοί», χρειάζονται το ταρακούνημά τους, ο καθένας με τον τρόπο του. Γενικότερα, παίρνουμε «σφαλιάρες» και από μας εξαρτάται αν θα μάθουμε από τα λάθη μας. Το καλό πάντα θριαμβεύει έναντι του κακού, το μόνο που χρειάζεται είναι εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και πίστη στο Θεό (ή αλλιώς: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει» που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι), τα υπόλοιπα, όπως η ανιδιοτελής αγάπη, η διάκριση μεταξύ καλού και κακού, να δεις τα πράγματα «όπως είναι» κ.λπ. θα έρθουν σιγά σιγά στην ώρα τους και όλα θα είναι μετά εύκολα, όσο περνάει ο καιρός. Το έχει αναφέρει και ο π. Παΐσιος, ότι μετά γίνονται όλα εύκολα με τη βοήθεια του Χριστού. Και η συνείδηση θα μένει πάντα καθαρή. Προσοχή και εγρήγορση θέλει απλά.

[1] Βλέπε και προηγούμενο άρθρο μου «Κάποιες σκέψεις για τη μοναχικότητα» – https://megalovysma.wordpress.com/2014/10/17/%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%87%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/

[2] Επίσης, λέγεται ότι όταν καταραστείς, σου γυρνάει πίσω, ή όταν κάποιος κάνει σε κάποιον «μάγια» του γυρνάνε μετά πίσω 3 φορές. Προφανώς ισχύει.

[3] Βλέπε και προηγούμενο άρθρο μου «Η γκρίνια δεν ωφελεί» – https://megalovysma.wordpress.com/2014/06/17/%CE%B7-%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%89%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF/

[4] Στις ανατολικές φιλοσοφίες, ένα χτυπητό παράδειγμα θα μπορούσε να είναι concepts όπως «ο δρόμος του Ζεν» και η φιλοσοφία του Ταό. Πιο εκλαϊκευμένα, «go with the flow».

[5] Βλέπε 2 ποιήματά μου, στο «The Eternal Battle» παρουσιάζεται (σχετικά ουδέτερα) η αιώνια μάχη του καλού και του κακού, στο «Circle of Darkness», από την άλλη, ο «δαιμονισμένος» απελπίζεται γιατί δεν βλέπει την παρέμβαση του Θεού, την οποία απεγνωσμένα αποζητάει.

http://azargled85.blogspot.gr/2014/11/the-eternal-battle.html

Advertisements

Tagged: , ,

One thought on “Με το σταυρό στο χέρι δεν πας μπροστά, πας ψηλά

  1. Spiros Katsas (@Azargled) Ιανουαρίου 24, 2015 στο 12:58

    Να προσθέσω και κάτι ακόμα (το ξέχασα στο κυρίως κείμενο παραπάνω)… επίσης δεν είναι τυχαίο που όλα τα ονόματα οδών/πλατειών, βραβείων, ιδρυμάτων, μονάδων μέτρησης (π.χ. Ampere) κλπ. έχουν να κάνουν με άτομα που αγωνίστηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για το συλλογικό καλό και την αλήθεια, όπως καλοπροαίρετοι επιστήμονες (άσχετα αν π.χ. μετά αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν για κακό σκοπό – δες ατομική βόμβα) φιλόσοφοι, ήρωες, ευεργέτες, άγιοι (υπάρχουν βέβαια και θαυμαστές προσωπικοτήτων όπως Χίτλερ, Στάλιν, Κεμάλ και όλων αυτών των «τυράννων» αλλά όσοι κι αν είναι παραμένουν μια σχετική μειοψηφία ή κάπως περιορισμένοι στον τόπο και την κουλτούρα τους).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: