Ο Ίαν ΜακΓιούαν για το Σαρλί Εμπντό – αντιμετωπίζοντας το μίσος με το γέλιο

IanMcEwanCAnnalenaMcAfee

[Το παρακάτω κείμενο του Ίαν ΜακΓιούαν δημοσιεύτηκε στην εφ. The Guardian στις 10 Ιανουαρίου 2015. Ο Ίαν ΜακΓιούαν είναι Άγγλος μυθιστοριογράφος.]

Δολοφονικό και αυτο-αγιαστικό, το ριζοσπαστικό Ισλάμ έχει γίνει παγκόσμιος πόλος έλξης για ψυχοπαθείς. Δεν αισθάνθηκε ποτέ αμηχανία να διακηρύσσει τη λίστα με τα πράγματα που μισεί: εκπαίδευση, ανεκτικότητα, πλουραλισμός, απόλαυση και, πάνω απ’ όλα, ελευθερία της έκφρασης – η ελευθερία στην οποία θεμελιώνονται όλες οι υπόλοιπες. Ακόμη σημαντικότεροι απ’ τις αφηρημένες έννοιες είναι οι άνθρωποι που οι τζιχαντιστές μισούν και τους οποίους έχουν δολοφονήσει: παιδιά, μαθήτριες, ομοφυλόφιλοι, γυναίκες, άθεοι, μη μουσουλμάνοι και πολλοί, πολλοί μουσουλμάνοι. Σ’ αυτή τη λίστα πρέπει τώρα να προσθέσουμε το γενναίο και ζωηρό προσωπικό του Σαρλί Εμπντό, το οποίο είχε την ελπίδα ότι θ’ αντιμετώπιζε το μίσος με το γέλιο. Η σφαγή στο Παρίσι είναι μια τραγωδία για την ανοιχτή κοινωνία. Σε μια σκοτεινή νύχτα για την πνευματική ελευθερία, λίγα, ασθενικά φωτεινά σημεία: τα ήρεμα, αποφασισμένα πλήθη που συγκεντρώθηκαν στις πόλεις σ’ όλη τη Γαλλία· η ελπίδα ότι ο γενικός αποτροπιασμός γι’ αυτούς τους φόνους μπορεί να έχει μια ενοποιητική επίδραση· το γεγονός ότι μια λατρεία ριζωμένη στο μίσος είναι κάτι αδύναμο και δεν μπορεί να διαρκέσει· το γεγονός ότι οι ψυχοπαθείς είναι αριθμητικά πολύ πολύ λίγοι.

Αυτές οι κατάμαυρες ψυχές που πείθονται απ’ το Pegida ή απ’ το Εθνικό Μέτωπο και που σχεδιάζουν να βομβαρδίσουν ένα τζαμί, πρέπει να σκεφτούν ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την καταπίεση ή τη δολοφονία μουσουλμάνων θα ήταν να ενταχθούν στο Ισλαμικό Κράτος ή σε κάποια απ’ τις θυγατρικές του. Μετά τη διάψευση των ελπίδων της Αραβικής Άνοιξης, μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου αισθάνεται να συνθλίβεται μεταξύ τυραννικών καθεστώτων και θρησκευτικού φανατισμού. Ο Στρατηγός Σίσι ή το Ισλαμικό Κράτος – η παλινδρόμηση είναι γεγονός. Μια περιθωριακή αλλά πραγματική εξέλιξη, ιδιαίτερα στην Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, είναι η αύξηση του αριθμού των διαδικτυακών τόπων για εκείνους που, αηδιασμένοι απ’ τη βία των τζιχαντιστών, απορρίπτουν το πολιτικό Ισλάμ ή και το ίδιο το Ισλάμ (βλ. Black Ducks, Arab Atheists Network, freearabs.com). Οι αποστάτες επικοινωνούν με φόβο και ρισκάρουν πολλά, γιατί η εγκατάλειψη της θρησκείας τους μπορεί να επιφέρει σκληρή τιμωρία. Μετά το Σαρλί Εμπντό, η διαμάχη για την ελευθερία του λόγου πρέπει ν’ αναγεννηθεί. Δυστυχώς για την ελεύθερη σκέψη στη Δύση, η επικρατούσα στάση του Ισλάμ προς την αποστασία είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ασαφής. Πρέπει να γίνει μια πολιτισμένη συζήτηση.

Μετάφραση: Γιώργος Πινακούλας – Θοδωρής Σταμάτης

Advertisements

Tagged: ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: