Monthly Archives: Οκτώβριος 2014

Η προσήλωση στο παρόν

be-here-now

Τελευταία διαβάζω αρκετά για ένα θέμα που μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, παρά τη φαινομενική απλότητά του. Αν και είχα ακούσει λίγο για αυτή την «τεχνική» (αυτός βέβαια δεν είναι ακριβώς ο κατάλληλος όρος) κατά καιρούς στο παρελθόν, πρόσφατα διάβασα πιο αναλυτικά για αυτό, αρχικά από τα βιβλία του Eckhart Tolle[1], αλλά και από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένων επίσης κάποιων πνευματικών κειμένων. Αν και το concept μπορεί να αναλυθεί αρκετά σε βάθος, εδώ θα το παρουσιάσω σχετικά σύντομα και περιεκτικά, χωρίς να καταφύγω σε ιδιαίτερα πνευματικές ή «αιθέριες» προσεγγίσεις – που δεν είμαι και ο πιο ειδικός να αναλύσω αυτά τα θέματα σε βάθος άλλωστε. Μπορούμε να πούμε ότι οι θρησκείες και γενικότερα η πνευματικότητα βοηθούν σε ένα μεγάλο μέρος να επιτευχθεί αυτό, πάντως. Συνέχεια

Advertisements

Δυοχιλιαδεςογδοντατρια V

touquet

Θάσος, 21 Νοεμβρίου 2083

Πολυαγαπημένε μου Πελεκάνε,

[…] Οι καθυστερήσεις του Ζ-108 είναι πλέον ενοχλητικότατες, όπως κι εσύ ήδη θα διαπίστωσες. Έλαβα την επιστολή σου μόλις σήμερα νωρίς το πρωί, όταν το υποβρύχιο του –κατ’ όνομα μόνο– ταχυμεταφορέα μας προσάραξε στο λιμάνι του νησιού. Η όψη του Ζ-108 φανέρωνε την πλήρη διανοητική του ανισορροπία. Ήταν βρώμικος και αναμαλλιασμένος, ενώ το βλέμμα του έμοιαζε ν’ ατενίζει διαρκώς το κενό. Συνέχεια

Ο Καβάφης, ο Καρυωτάκης, η Δημουλά και οι σατραπείες της παρανάγνωσης

Rothko

Η ορθοπολιτική κριτική, θλιβερά επαρχιωτική και τυφλωμένη από τη μυωπία της σεμνοτυφίας, υπήρξε ανέκαθεν κακεντρεχής και ζηλόφθονη απέναντι στα μεγέθη εκείνα που αδυνατούσε να συλλάβει. Συνακόλουθα, ο,τιδήποτε υπερβαίνει τις δεδομένες αισθητικές νόρμες αυτομάτως αφορίζεται ως δυσνόητο, πειραματικό, περίκλειστο, γλωσσοκεντρικό ή κρυπτικό. Διερευνώντας τη γενεαλογία της κριτικής πρόσληψης τριών ποιητών του νεοελληνικού Κανόνα –του Καβάφη, του Καρυωτάκη και της Δημουλά– αντλούμε πολύτιμες πληροφορίες για τις ποικίλες πρακτικές, υπόγειες ή εξόφθαλμες, βάσει των οποίων θεμελιώνεται η καθιέρωση ενός συγγραφέα. Συνέχεια

Αν ήμουνα περήφανος, όπως παλιά

Арсений_Тарковский

Αν ήμουνα περήφανος, όπως παλιά,
θα σ’ άφηνα για πάντα·
όλ’ αυτά που δεν μπορώ καθόλου ν’ αποχωριστώ,
όλ’ αυτά που δεν αξίζουνε ν’ ασχοληθώ μαζί τους, –
Αν χώριζα στα δύο το βασίλειό μου. Συνέχεια

Κυριακή πρωί. Διάβασμα εφημερίδας

Φωτογραφία0255

Η Ελένη διαβάζει το βιβλίο της κυριακάτικης εφημερίδας και ο Λουκάς την παρακολουθεί προσηλωμένος (φωτογραφία: Γ. Πινακούλας)

Juno

juno gif

Η δεκαεξάχρονη Τζούνο, ένα ετοιμόλογο, ιδιόρρυθμο και σαρκαστικό κορίτσι, κάνει έρωτα με το συμμαθητή της Μπλίκερ και μένει έγκυος. Απορρίπτει την έκτρωση και βρίσκει το ιδανικό ζευγάρι που θα υιοθετήσει το μωρό της. Μέχρι να συμπληρώσει όμως τον ένατο μήνα της εγκυμοσύνης αλλάζουν πολλά. Συνέχεια

Κάποιες σκέψεις για τη μοναχικότητα

writer-736783

Μοναχικότητα. Παρεξηγημένος όρος, κάποιους το άκουσμα αυτής της λέξης και μόνο τους φοβίζει. Πολλές φορές συγχέεται με τη μοναξιά, παίρνοντας αρνητική έννοια. Είναι όμως κάτι αρνητικό και βαρύ η μοναχικότητα, που θα πρέπει να μας φοβίζει; Θα προσπαθήσω να δώσω τη δική μου οπτική στο θέμα, διατηρώντας παράλληλα όσο μπορώ και μια αντικειμενικότητα. Συνέχεια