Kitarō

KITARO

Χαίρετε, αγαπημένοι μου αναγνώστες. Σήμερα επέλεξα ένα κομμάτι από τον μεγαλύτερο Ιάπωνα καλλιτέχνη, τον Kitarō, ο όποιος αποτελεί και έναν από τους θεμελιωτές της NewAge μουσικής. Είχα την τύχη να τον δω ζωντανά σε συναυλία του, και το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι για δυο περίπου ώρες ένιωθα ότι ταξίδευα μέσα σε ένα παραμύθι. Χωρίς υπερβολή, ξεχνάς τον έννοια του χρόνου, και μέσα από τη μουσική του νιώθεις συναισθήματα τα όποια δεν μπορείς να εξηγήσεις.

Ο Kitarō ποτέ δεν έμαθε μουσική. Όλα τα όργανα που παίζει (ηλεκτρονικά και παραδοσιακά) τα έμαθε μονός του πειραματιζόμενος με τον ήχο. Γνωρίζει και συνθέτει σε πάνω από δέκα όργανα. Όπως λέει και ο ίδιος σε συνέντευξη: «I never had education in music, I just learned to trust my ears and my feelings. This music is not from my mind. It is from heaven, going through my body and out my fingers through composing. Sometimes I wonder. I never practice. I don’t read or write music, but my fingers move. I wonder, ‘Whose song is this?’ I write my songs, but they are not my songs»

Αξίζει να σημειώσω ότι η μουσική του καταχωρείται και ως Meditation, δηλαδή το είδος της μουσικής που χρησιμοποιείτε για χαλάρωση και αποβολή του στρες και σε γεμίζει θετική ενέργεια και αισιοδοξία.

Απολαύστε λοιπόν ένα από τα καλύτερα κομμάτια του, ζωντανά από τον αρχαίο ναό Yakushi-Ji στην Ιαπωνία.

Βασίλης Χατωνίδης

Advertisements

Tagged: , ,

11 thoughts on “Kitarō

  1. Azargled Μαΐου 22, 2014 στο 17:35

    Πολύ ωραίο! Είναι σημαντικό να ανοιγόμαστε σε τέτοιες «εξωτικές» μουσικές – μας ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους!
    Τον κύριο, αν και γνωρίζω για αυτόν από παλιά, δεν τον έχω ψάξει τόσο αναλυτικά γενικά, όπως και το έργο αυτού, αλλά σε πρώτη ευκαιρία σκοπεύω να το κάνω. Μια ακόμα γνωστή του σύνθεση που μου αρέσει πολύ προσωπικά είναι το «Silk Road».

    Μου αρέσει!

  2. ΒΑΣΙΛΗΣ Μαΐου 23, 2014 στο 09:32

    Σ’ευχαριστώ πολύ Σπύρο! Πράγματι αποτελεί για μένα έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες και στο είδος του και στον παγκόσμιο χάρτη της μουσικής. Η θεατρικότητα αυτή που θυμίζει zen σε συνδιασμό με τον παραμυθένιο ήχο σε κάνουν να ταξιδεύεις.

    Μου αρέσει!

  3. Γιώργος Πινακούλας Μαΐου 23, 2014 στο 09:44

    Πολύ ωραίος ο Kitarō, Βασίλη. Καταπληκτικό και το «Silk Road» που προτείνει ο Σπύρος: http://www.youtube.com/watch?v=ZoURE7kheKg

    Μου αρέσει!

  4. Blackdog (@mpoupa) Μαΐου 23, 2014 στο 14:31

    Ένα μπράβο και από μένα για την επιλογή! Καταρχάς είναι πολύ ενδιαφέρον το αποτέλεσμα που προκύπτει όταν καλλιτέχνες πειραματίζονται πάνω στη μουσική και ξεφεύγουν από τα κλισέ. Επίσης αυτοί οι ιάπωνες μου θυμίζουν τα παιδικά μου χρόνια καθώς οι μουσικές τους έντυναν τα περισσότερα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που έπαιζα. O Koji Kondo(zelda, super mario), o Nobuo Uematsu(final fantasy), Akira Yamaoka(silent hill) κ.α.
    Αυτό με το οποίο διαφωνώ βέβαια είναι το Meditation. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει πλέον τα πάντα να παρουσιάζονται υπό το πέπλο μιας θετικής αύρας και ενέργειας. Πας να κάνεις γίογκα για να τεντωθείς και να φτιάξεις τις ανάσες σου και αρχίζει ο άλλος θεωρίες για την αύρα του καλού και την ενέργεια που πηγάζει από μέσα σου. Δεν είναι τις μόδας πια οι θρησκείες, ο κόσμος σε κοιτάει σαν εξωγήινο αν πιστεύεις σε κάποιο Θεό αλλά αν ακούσει για αυτά τα μυστικιστικά-ενεργειακά κοιτάει με το στόμα ανοιχτό.

    Μου αρέσει!

  5. George Orfanakis (@G_Orfan) Μαΐου 24, 2014 στο 03:13

    Ωραίος ο Kitarō, δεν τον ήξερα! Ευχαριστώ για την ενημέρωση…

    Μου αρέσει!

  6. George Orfanakis (@G_Orfan) Μαΐου 24, 2014 στο 03:43

    Λοιπόν είχα έναν καθηγητή στο Deree (όνομα Wayne Burke). Ινδουϊστής που μας είχε πάει για YOGA και μας είχε κάνει ολόκληρη συζήτηση για αυτό που λες…
    Αρχικά η γιόγκα είναι θρησκευτική πράξη με ιδιαίτερα βαθύ θρησκευτικό χαρακτήρα στον Ινδουισμό και το Βουδισμό! Είναι η «ατομική προσπάθεια του ανθρώπου να σωθεί από το μαρτύριο της ζωής» και επομένως το βρίσκω προσβλητικό προς τους 1.17 δις πιστούς του Ινδουισμού και του Βουδισμού ανά τον κόσμο να λες πως η yoga γίνεται για να τεντωθείς και να κάνεις ανάσες 🙂
    Η πραγματική ύπαρξη της yoga είναι ιδιαίτερα σημαντική για κάποιους. Όπως μας είχε πει και αυτός η yoga είναι εξάσκηση για εγκράτια, αποφυγή των πειρασμών και κάτι τέτοια με σκοπό την συνένωση με τον Θεό.. Διαδικασία επίπονη..
    Αν τώρα το κάθε γυμναστήριο έχει ονομάσει yoga αυτό που κάνει επειδή πουλάει είναι άλλο.. Δεν θυμάμαι τι άλλα μας είχε πει. H yoga είναι κάτι σαν την προσευχή και τον μοναχισμό να το πω έτσι αδόκιμα..
    Σεβασμό στη yoga εν ολίγοις…

    Μου αρέσει!

  7. Βασίλης Μαΐου 24, 2014 στο 12:43

    Ευχαριστώ πολύ παίδες για τα σχόλιά σας. Μία σημείωση ήθελα να κάνω μόνο σχετικά με τον όρο meditation. Λόγω του ότι έχω ασχοληθεί αρκετά με αυτό το είδος της μουσικής, θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν έχει άμεση σχέση με την yoga ή τον διαλογισμό αυτό καθαυτό. Υπάρχει πλέον η λεγόμενη ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (επιστημονικά αποδεδειγμένη) που χρησιμοποιείται από κορυφαία νοσοκομεία και κλινικές παγκοσμίως. Τυγχάνει να γνωρίζω συγκεκριμένα ένα νοσοκομείο στη Γαλλία που έχει τέτοιο τομέα μέσα. Εφαρμόζεται για την εκτόνωση του άγχους και κακής διάθεσης ενώ σε συνδιασμό με ψυχολογική υποστήριξη παρέγχουν στον ασθενή ένα άλλο επίπεδο περίλθαψης.

    Πράγματι αξίζει να διαβάσει κάποιος τις μελέτες που έχουν γίνει για τα αποτελέσματα συγκεκριμένων αρμονικών ήχων στη βιοχημεία του εγκεφάλου και άρα στην ψυχική διάθεση. Τα αποτελεσματα που έχει στα κέντρα της επιβράβευσης του εγκεφάλου!

    Όλα αυτά βέβαια μας ακούγονται πολύ εξωτικά, εφαρμόζονται όμως εδώ και χρόνια στον τομέα της υγείας άλλων χωρών.

    Ευχαριστώ και πάλι για τα σχόλια που γίνονται απλώς ήθελα να διευκρινήσω κάποια πράγματα που μπορεί λανθασμένα να τα περάσουμε για κάτι άλλο.

    Μου αρέσει!

  8. Blackdog (@mpoupa) Μαΐου 24, 2014 στο 14:23

    Η γιόγκα ήταν ένα παράδειγμα και μάλλον έπεσα σε βουδιστές που με κατηγορούν άδικα! Αυτό που θέλω να πω είναι να μην τα μπλέκουμε. Η γιόγκα μπορεί να είναι ότι πιο ιερό και ανώτερο το οποίο εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει. Ας καταλάβουμε επιτέλους χριστιανοί, βουδιστές και ότι άλλο, ότι δεν μπορούμε να ερμηνεύουμε τα πάντα μέσω της θρησκείας μας. Υπάρχουν και οι φυσικοί νόμοι που θέλοντας και μη υπακούμε σε αυτούς. Επίσης το αντίστροφο, να μην εκμεταλευόμαστε τις θρηκείες για την προώθηση της γυμναστικής, της μουσικής και ότι φαντάζει μοδάτο, Το γυμναστήριο αγαπητέ George_Orfanakis δεν νομίζω ότι είναι χώρος λατρείας και μάλλον προσβάλλει τους υποστηρικτές του ινδουισμού να λέμε κάτι τέτοιο. Υποθέτω ότι όποιος θέλει να μυηθεί και να ασχοληθεί με τα πνευματικά της γίογκα πρέπει να ακολουθήσει άλλο δρόμο για να σωθεί από το μαρτύριο της ζωής που λες. Τρεις φορές γιόγκα στο γυμναστήριο δεν νομίζω ότι φτάνουν.
    Βασίλη εξακολουθώ να έχω ενστάσεις σε αυτό που λες για την μουσικοθεραπεία (η ψυχική διάθεση ως σύμπτωμα είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά και το ότι ο ήχος επηρεάζει βιοχημικά μονοπάτια του εγκεφάλου) αλλά δεν το έχω ψάξει καθόλου! Θα ασχοληθώ περαιτέρω και θα το συζητήσουμε, ευχαριστούμε εμείς.

    Μου αρέσει!

  9. George Orfanakis (@G_Orfan) Μαΐου 24, 2014 στο 16:26

    Αυτό εννοώ και εγώ. Πως φταίει ο Δυτικός κόσμος που έχει πάρει μια διαδικασία η οποία είναι ιερή για κάποιο ποσοστό του πληθυσμού της Γης, δεν την σέβεται, και την παρουσιάζει σαν γυμναστική για να πουλήσει. Και απλά είπα πως με τη φρασεολογία σου κάνεις το ίδιο πράγμα…

    Μου αρέσει!

  10. Βασίλης Χατωνίδης Μαΐου 24, 2014 στο 17:17

    Παίδες συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις σας απλώς ας μην το βλαίπουμε τόσο στερεοτυπικά! Η κάθε κουλτούρα έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά. Μπορείς να πάρεις κάποια πράγματα και να τα ενσωματώσεις στην καθημερινή σου ζωή. Δεν χρειάζεται να γίνεις βουδιστής ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο, αν σου αρέσει ένα χαρακτηριστικό από κάποιον λαό.
    Λατρεύω την gospel μουσική! Σημαίνει ότι πρέπει να δοξάζω και τον Θεό όπως οι Αφροαμερικάνοι?
    Λατρεύω τους ανατολίτικους ήχους. Έχω περάσει ώρες ακούγοντας asanes της kundalini yoga. Πάει να πει ότι είμαι ινδουιστής για να απολάυσω αυτή την υπέροχη αρμονία? Δεν χρειάζεται συνεπώς να δίνουμε σε όλα τα πράγματα μια ταμπέλα (που λέει και ο φίλος μου ο Σπύρος ο Κατσάς σε άλλη ανάρτηση). Σίγουρα οι θρησκείες είναι μπανάλ για τους περισσότερους πια. Σίγουρα δεν συμφωνώ με την παπαρολογία (συγχωρέστε με για την έκφραση άλλα δεν βρήκα καλύτερη) του κάθε καθηγητή yoga που λέει όταν πας να κάνεις κάποιο μάθημα σε γυμναστήριο. Ας μην κοιτάμε όμως και ενοχικά τα πάντα. Οι πραγματικές απολαύσεις στη ζωή είναι λίγες. Μία από αυτές είναι και ο ήχος. Η μουσική. Απ’όπου και αν προέρχεται. Ας την ευχαριστηθούμε λοιπόν χωρίς σύνορα και ταμπέλες.

    Μου αρέσει!

  11. Γιώργος Πινακούλας Μαΐου 24, 2014 στο 20:53

    Πολύ ενδιαφέρων ο διάλογος που προκλήθηκε απ’ το άρθρο. Να πω κι εγώ ότι συμφωνώ με το τελευταίο σχόλιο του Βασίλη. Η ωραία μουσική είναι μια πραγματική απόλαυση, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό είναι και το μεγαλείο αυτής της τέχνης: έχει τόσο μεγάλη ποικιλία, προέρχεται από τόσο διαφορετικές πηγές, έχει συντεθεί με τόσο διαφορετικά κίνητρα, και, παρ’ όλα αυτά, ασκεί την ίδια επίδραση, προκαλεί την ίδια συγκίνηση σε κάθε άνθρωπο.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: