Μια συνηθισμένη μέρα

Νόμιζα και εγώ ότι έχω προβλήματα… Γεμάτος νεύρα ένα πρωί ξεκίνησα για τη δουλειά. Άγχος, πίεση, κούραση, τι θα κάνω με αυτόν τον πελάτη, πως θα «πιάσω» τον άλλον, τι θα γίνει με τα λεφτά… Όλα μου φταίνε και όλα μου πάνε στραβά. Μπαίνω στο μετρό κάθομαι σε μια γωνιά βάζω τα ακουστικά μου και συνεχίζω να σκέφτομαι… συνηθισμένα πράγματα. Δε δίνω σημασία σε τίποτα τριγύρω, μέχρι που βλέπω ένα παιδί, ιδρωμένο, με πρησμένα πόδια, ένα σάκο στον ώμο και μια σακούλα με φάρμακα στο χέρι. Μετά βίας περπατά και η φωνή του ίσα που βγαίνει από το στόμα ζητώντας λίγα χρήματα, έστω μερικά λεπτά. Όλοι τον κοιτάμε με οίκτο, είναι ναρκομανής και εμείς «ευτυχώς» δεν είμαστε σαν αυτόν… Γυρνάω το κεφάλι, δεν αντέχω να βλέπω, όχι το παλικάρι, όλους τους γύρω και εμένα μέσα σε αυτούς. Ψελλίζει ευχαριστώ, ευχαριστώ από την καρδιά μου και φεύγει… ο Θεός ξέρει για πού. Ο Θεός ξέρει πόσο ακόμα θα είναι ζωντανός… Βγαίνω από το μετρό και προχωρώ αλλά το μυαλό δεν ξεκολλάει, ήταν ένα νέο παιδί, μπορεί αύριο να είμαι εγώ, ο αδερφός μου, ένας φίλος. Ήταν ένα νέο παιδί που ζήτησε τη βοήθεια μου… και εγώ γύρισα το κεφάλι πανάθεμα με. Τελικά έχω προβλήματα, περισσότερα και πολύ πιο σοβαρά από ότι νόμιζα. Ποιο το νόημα να είσαι καλά αν δεν είναι καλά ο διπλανός σου, ποιο το νόημα να υπάρχεις εάν δεν συνυπάρχεις, και ποια είναι η ευτυχία στο κάτω κάτω… Μου είπες ευχαριστώ φίλε και ας μην σου έδωσα τίποτα, και ας μην έκανα τίποτα να σε ανακουφίσω. Εγώ που έχω τα πάντα σπάνια το εκτιμώ και σπανιότερα λέω ευχαριστώ. Σου χρωστάω μια συγγνώμη εκ μέρους όλων μας που φέρνουμε ανθρώπους σε απελπισία, που αδιαφορούμε και περιφρονούμε τους γύρω μας… Και μια προσωπική που είμαι υποκριτής και σου γυρνάω το κεφάλι…

Σωτήρης Κανναβός

Advertisements

Tagged: , ,

2 thoughts on “Μια συνηθισμένη μέρα

  1. Ανώνυμος Απρίλιος 26, 2014 στο 09:34

    Φίλε συγχαρητήρια για το κείμενο. Η σκηνή που περιγράφεις είναι μία πραγματικότητα την οποία όλοι λίγο πολύ έχουμε ζήσει. Το πρόβλημα όμως είναι τι πρέπει να κάνεις,γιατί προφανώς δε μπορείς να κάνεις τίποτα. Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

    Μου αρέσει!

  2. Σωτήρης Κανναβός Απρίλιος 28, 2014 στο 13:48

    Σε ευχαριστώ πολύ ! Προφανώς και μπορούμε να κάνουμε πράγματα , ειδάλλως δεν θα το συζητάγαμε . Αυτό είναι και το νόημα του κειμένου , να σκεφτεί ο καθένας μας τι μπορεί να κάνει

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: