Ο Κόντογλου ζωγραφίζει το Γκόλουμ

Ο Φώτης Βάρθης είναι χαράκτης, ζωγράφος και εικονογράφος που σπουδάζει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και δουλεύει στην Αγγλία. Μπορείτε να δείτε κάποια απ’ τα έργα του εδώ κι εδώ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα απ’ τα πιο πρόσφατα project του, η «Βυζαντινή σειρά». Εδώ ο Βάρθης επιτυγχάνει ένα εντυπωσιακό επίτευγμα: συνδυάζει μια παραδοσιακή τέχνη, τη βυζαντινή αγιογραφία, με την ποπ κουλτούρα και την κινηματογραφική εικόνα. Η βυζαντινή εικόνα, με το φορτίο σημασιών της, με την ιδιαίτερη αισθητική της και τον ιδιαίτερο τρόπο θέασης του κόσμου, χρησιμοποιείται ως γλώσσα για να εκφράσει ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο: αντί για την παραδοσιακή βιβλική και αγιολογική θεματολογία εδώ εικονογραφούνται ήρωες ενός εντελώς σύγχρονου είδους, του fantasy· αντί για πραγματικά πρόσωπα του μεσαιωνικού θεολογικού σύμπαντος εικονογραφούνται επινοημένα πρόσωπα του μεταμοντέρνου φαντασιακού· αντί για τον θρησκευτικό κόσμο της Βίβλου και της ιστορίας της Εκκλησίας πηγή της έμπνευσης γίνεται ο κινηματογράφος και η τηλεόραση.

Ο ίδιος ο Βάρθης γράφει για το project του: «Για μένα αυτή η ιδέα να εικονογραφήσω γνωστούς –φανταστικούς– χαρακτήρες με τη βυζαντινή τεχνοτροπία ξεκίνησε ως λάθος όταν προσπαθούσα να σχεδιάσω έναν προφήτη και το πρόσωπό του μου θύμισε τον Σάρουμαν! Έπειτα σκέφτηκα ότι θα είχε πλάκα να προσπαθήσω να απεικονίσω μια ποικιλία χαρακτήρων με αυτό τον τρόπο και θα συνεχίσω αυτό το project όσο πάει.»

Οι αγιογραφίες του Βάρθη εικονίζουν ήρωες του Άρχοντα των δαχτυλιδιών, του Game of Thrones, του Θάντερκατς, του Star Wars, του Breaking Bad και του Legend of Zelda.

Απολαύστε λοιπόν τον βυζαντινό Γκάνταλφ:

662494_Gandalf

τον Σάρουμαν:

saruman

το Γκόλουμ:

golum

την Γκαλάντριελ:

galadriel

την Έογουιν:

eowin

αλλά και τους Τύριον Λάνιστερ και Ένταρντ Σταρκ απ’ το Game of Thrones:

tyrion lanister

Stark

Γιώργος Πινακούλας

Advertisements

Tagged: , ,

5 thoughts on “Ο Κόντογλου ζωγραφίζει το Γκόλουμ

  1. Spiros Katsas (@Azargled) Απρίλιος 11, 2014 στο 08:03

    Love it or hate it κατάσταση, αλλά σίγουρα πρωτότυπο! Προσωπικά πιστεύω ότι – αν το δούμε άσχετα από θέματα πίστης κλπ. – ότι είναι εξαιρετική δουλειά, μόνο και μόνο για το innovation… Ειδικά ο Γκάνταλφ τα σπάει χαχα!

    Μου αρέσει!

  2. Θοδωρής Σταμάτης Απρίλιος 12, 2014 στο 11:15

    Θαυμάσιες οι παρατηρήσεις σου για την αριστουργηματική «Βυζαντινή σειρά» του Βάρθη. Όπως προσφυώς σημειώνεις, ο ζωγράφος χρησιμοποιεί τη γλώσσα της αγιογραφίας (με το βαρύ αισθητικό φορτίο, τις ιδιαίτερες συνδηλώσεις και τους συμβολισμούς της), προκειμένου να απεικονίσει ήρωες αντλημένους από τον κόσμο της fantasy μυθοπλασίας και της τηλεόρασης. Πρόκειται για θεσπέσια ώσμωση Ανατολής και Εσπερίας, ένα παιγνιώδες υβρίδιο που συμφύρει την ορθόδοξη παράδοση με την δυτική μεσαιωνική φαντασία, επανατοποθετώντας τες δραστικά στην ανάλαφρη, ρευστή διαφάνεια του μεταμοντέρνου παρόντος μας. Νομίζω πως αυτοί οι πίνακες αποτελούν την πλέον εναργή εφαρμογή της θεωρίας των ρώσων φορμαλιστών περί ανοικείωσης, αλλά και των επεξεργασιών του Γιάους σχετικά με την περίφημη διάψευση του ορίζοντα προσδοκιών: διαρρηγνύοντας τόσο δυναμικά την ισορροπία ανάμεσα στη μορφή και στο περιεχόμενο, ο καλλιτέχνης κατορθώνει να αποσβολώσει τον δέκτη, ενεργοποιώντας στο έπακρο τα αντανακλαστικά του και προκαλώντας του εκείνη τη σύγκορμη ταραχή που δημιουργεί κάθε αληθινά σπουδαίο έργο τέχνης. Ταυτόχρονα, υπάρχει κάτι το κατάφωρα καρναβαλικό στο «αναποδογυρισμένο» σύμπαν του Βάρθη: η σχεδόν τιτάνια διάσταση των βαγκνερικών ηρώων της λογοτεχνίας του φανταστικού (με την επιβλητικότητα και τη μεγαλοπρέπεια που υπαγόρευε η δυτική μεσαιωνική κοσμοθέαση – και διατηρούν οι Τόλκιν και Μάρτιν) συμμειγνύεται με τις ασκητικές, άσαρκες, σχεδόν εξαϋλωμένες μορφές των αγίων της βυζαντινής εικονογραφίας.

    Μου αρέσει!

  3. Γιώργος Πινακούλας Απρίλιος 14, 2014 στο 18:55

    Ευχαριστώ για το σχόλιο, Σπύρο. Κι εγώ νομίζω πως το έργο του Βάρθη θα ήταν αξιόλογο και μόνο για την πρωτοτυπία του. Κατά τη γνώμη μου όμως, είναι πολύ σπουδαίο και από καλλιτεχνική άποψη.

    Μου αρέσει!

  4. Γιώργος Πινακούλας Απρίλιος 14, 2014 στο 19:10

    Εξαιρετικές οι παρατηρήσεις σου, Θοδωρή. Έτσι ακριβώς όπως το λες: ένα μεταμοντέρνο παιγνιώδες υβρίδιο. Πολύ πετυχημένη επίσης η παρατήρησή σου για την ανοικείωση και τη διάψευση του ορίζοντα προσδοκιών. Οι επιβλητικοί και μεγαλόπρεποι ήρωες του σκοτεινού σύμπαντος του Τόλκιν και του Μάρτιν μετατρέπονται στην εικονογραφία του Βάρθη σε ταπεινές και ασκητικές μορφές της ηλιόλουστης Ανατολής. Νομίζω ότι είναι το ίδιο το είδος, με τη φιλολογική έννοια, της βυζαντινής εικόνας που ευθύνεται γι’ αυτή τη μεταμόρφωση.

    Μου αρέσει!

  5. Γιώργος Πινακούλας Μαΐου 5, 2014 στο 19:50

    Δείτε και μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Βάρθη που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Lifo: http://www.lifo.gr/team/u13557/48270

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: