Δεν είμαστε οι σκέψεις μας

Κάθε μέρα, ο νους μας παράγει χιλιάδες σκέψεις. Κάποιες από αυτές είναι θετικές, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό είναι αρνητικές και αυτοκαταστροφικές. Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί να μας δημιουργηθούν και έμμονες ιδέες από τις σκέψεις μας, και κυριολεκτικά τρελαινόμαστε. Παραδείγματα είναι: Σκέψεις που έχουν να κάνουν με το τι είμαστε ή πώς μας βλέπουν οι άλλοι, σκέψεις σχετικά με τα «λάθη» που έχουμε κάνει στο παρελθόν, ανησυχητικές σκέψεις για το μέλλον κλπ. Όμως, δεν χρειάζεται -και δεν θα έπρεπε- να παίρνουμε αυτή τη φλυαρία του νου τόσο στα σοβαρά. Άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με το πώς δουλεύει ο νους (για παράδειγμα ο Eckhart Tolle) μας λένε πως στην πραγματικότητα οι σκέψεις δεν μας καθορίζουν, με άλλα λόγια, δεν είμαστε οι σκέψεις μας. Τότε τι είμαστε; Ο παρατηρητής πίσω από τις σκέψεις. Οι σκέψεις πάνε και έρχονται, αυτό που μένει σταθερό είναι η παρατήρηση. Υπάρχουν τεχνικές όπως ο διαλογισμός (δηλαδή να κάθεσαι σιωπηλός παρατηρώντας τις σκέψεις σου χωρίς να τις κρίνεις σαν «καλές» ή «κακές») που μας βοηθάνε να ελέγχουμε τις σκέψεις μας, αντί να μας ελέγχουν αυτές. Οι σκέψεις ποτέ δεν σταματάνε τελείως, αλλά μπορούμε να τις χειραγωγήσουμε, να είμαστε το «αφεντικό» τους. Έτσι μπορούμε να ζούμε επικεντρωμένοι στην παρούσα στιγμή [1] και να απολαμβάνουμε περισσότερο τη ζωή, να μην αναμασάμε το παρελθόν και να μην ανησυχούμε (χωρίς λόγο) για το μέλλον, να είμαστε πιο παραγωγικοί κλπ. Στο «δυτικό» κόσμο, το να «δαμάσεις» τον νου είναι σαφώς πιο δύσκολο από ότι στον «ανατολικό», λόγω του ότι ο τρόπος ζωής δημιουργεί περισσότερα ερεθίσματα και ακόμα επειδή πρακτικές όπως ο διαλογισμός δεν είναι τόσο δημοφιλείς στην κουλτούρα του (αν και τις τελευταίες δεκαετίες η Δύση έχει αρχίσει να έχει πολλές επιρροές από την Ανατολή). Όμως γίνεται, δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις ως τα Ιμαλάια για να διαλογιστείς με τους μοναχούς ή «γιόγκι» που υπάρχουν εκεί. Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι ο διαλογισμός δεν έχει να κάνει απαραίτητα με κάποια (συνήθως ανατολική) θρησκεία, αλλά είναι ένα πρακτικό «εργαλείο» ανεξάρτητα από θρησκείες, έστω και αν αυτές πολλές φορές τον χρησιμοποιούν ως μέρος της φιλοσοφίας τους. Ακόμα, ο νους πολλές φορές σκέφτεται υπερβολικά για κάποια θέματα, υπεραναλύοντάς τα, κάνοντάς μας να διστάζουμε να λάβουμε δράση. Πολλά σενάρια που φτιάχνει ο νους μπορεί να μη συμβούν καν. Οπότε θα πρέπει να είμαστε αφυπνισμένοι σχετικά με το τι σκεφτόμαστε, ώστε να παίρνουμε τις σωστότερες αποφάσεις χωρίς να μας εμποδίζει το μυαλό μας. Όπως σε έναν κήπο μπορεί να υπάρχουν και όμορφα λουλούδια και γαϊδουράγκαθα, έτσι και το μυαλό παράγει θετικούς και αρνητικούς λογισμούς. Το μυαλό είναι εκπληκτικό εργαλείο όταν δουλεύει με σωστό τρόπο, προς όφελός μας, ενώ μπορεί να είναι καταστροφικό όταν το αφήνουμε εκτός ελέγχου. Χρειάζεται πάντα επαγρύπνηση!

[1] Βλέπε και παλιότερο άρθρο μου, «Η προσήλωση στο παρόν» (https://megalovysma.wordpress.com/2014/10/31/%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BD/)

Spiros Katsas (@Azargled)

Advertisements

Από τον ανταγωνισμό στη συνεργασία

Ο κάθε άνθρωπος, όπως είναι λογικό, θέλει να πηγαίνει «μπροστά» σε διάφορους τομείς, με άλλα λόγια να διαπρέπει και να ξεχωρίζει. Αυτό από μόνο του, δεν είναι φυσικά κακό. Ίσα ίσα που μας παρακινεί να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, αλλιώς θα μέναμε στάσιμοι, χωρίς καθόλου ενδιαφέρον για εξέλιξη. Ο καθένας έχει τα δικά του ταλέντα, για παράδειγμα άλλος γίνεται καλός πολιτικός και άλλος καλός μάγειρας. Και όπως είναι φυσικό, όταν είμαστε καλοί σε κάτι νιώθουμε μέσα μας ικανοποίηση, και είμαστε πρότυπο και για τους άλλους. Όμως αυτό έχει και την αρνητική του πλευρά, καθώς οδηγεί σε μια ανταγωνιστική νοοτροπία. Συνέχεια

Η σημασία της έρευνας για την προσωπικότητα του ατόμου

53741191_335795403724966_3452217106760728576_n

Κάθε άνθρωπος έχει μια προσωπικότητα, η οποία φυσικά μεταβάλλεται με τον καιρό. Αυτή η προσωπικότητα είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων – από το στενό περιβάλλον της οικογένειας και το σχολείο μέχρι πληροφορίες και παραστάσεις που το άτομο έχει ερευνήσει από μόνο του, όπως το διάβασμα ενός βιβλίου ή μιας εγκυκλοπαίδειας. Αυτοί οι τελευταίοι παράγοντες είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την προσωπικότητα του ατόμου καθώς καθορίζουν πράγματα όπως πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, την κοσμοθεωρία του κλπ. Βέβαια το άτομο μπορεί αυτές τις πεποιθήσεις να τις έχει ασυνείδητα από το περιβάλλον του, όμως πολλές φορές είναι αποτέλεσμα προσωπικής έρευνας. Συνέχεια

Awareness (Anthony De Mello)

50626145_1270229623159303_7297833254827065344_n

Ήθελα να γράψω για ένα βιβλίο που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση, το Awareness (Επίγνωση στα ελληνικά) του Ινδού Anthony De Mello. Το βιβλίο αυτό έχει να κάνει με θέματα όπως φιλοσοφία, ψυχολογία και πνευματικότητα. O Anthony De Mello, υποστηρίζει ότι ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται σε άγνοια σχετικά με τον εαυτό του και την πραγματικότητα γύρω του, και χρειάζεται να αποκτήσει επίγνωση (awareness). Αυτό μπορεί να γίνει με την αυτοπαρατήρηση, δηλαδή να παρατηρεί κανείς τον εαυτό του όπως το πώς νιώθει, πώς συμπεριφέρεται, πώς αντιδρά σε εξωτερικά ερεθίσματα κλπ. και επίσης να παρατηρεί τη συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων. Συνέχεια

Η τέχνη του θεάτρου σκιών: μυστικά και μυστήρια

karagiozologionmytanikos
Την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019, στις 21.00
στην αίθουσα του Αγίου Παντελεήμονα στο Χαλάνδρι (Αγίου Παντελεήμονος 1),
ο Κ. Ψυχραιμίας, καλλιτέχνης,
και ο Νίκος Δημητριάδης, σκιτσογράφος,
συζητούν για την τέχνη του θεάτρου σκιών
 
Μην το χάσετε!

Adagio

46844860_1195636587254617_951701350486376448_n

Μιας που σιγά σιγά έρχεται ο χειμώνας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια σύνθεσή μου, η οποία βγάζει μια χειμωνιάτικη (ή μήπως φθινοπωρινή;) ατμόσφαιρα. Συνέχεια

Ostalgie

21267519_1534172866639137_333781157_o

O Kurt Hummel δοκίμασε για τρίτη φορά να βάλει μπροστά το κυπαρισσί Trabant του. «Γαμώ το φελέκι σου!», είπε στα Γερμανικά. Τελικά με την τέταρτη πήρε μπρος. Βγήκε στην κεντρική λεωφόρο του Κέμνιτς και κατευθύνθηκε προς το εργοστάσιο συναρμολόγησης τρακτέρ όπου δούλευε. Χτύπησε την κάρτα του, φόρεσε βαρύθυμα τη φόρμα εργασίας και πήγε στο πόστο του. Σιχαινόταν τη δουλειά του, «Εγώ ήμουν φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα», σκέφτηκε, «ανάθεμα τον Σοσιαλισμό που δεν είχα «μέσον» να πάω στο Πανεπιστήμιο και με έριξαν στα Τ.Ε.Ι». Δουλειά του ήταν να βιδώνει την κυλινδροκεφαλή στον κινητήρα. Υπεύθυνη εργασία αλλά τόσα χρόνια είχε μάθει να την εκτελεί με κλειστά τα μάτια. «Το Κράτος κάνει ότι μας πληρώνει κι εμείς κάνουμε ότι δουλεύουμε», μονολόγησε. Στο διάλειμμα έφαγε το λουκάνικο με το brezel του και διάβασε βαριεστημένα στην εφημερίδα για τα εγκαίνια ενός σχολείου από τον Σύντροφο Χόνεκερ. «Μαλακίες»,  μουρμούρισε αφηρημένος κι αμέσως κοίταξε γύρω του με ένοχο βλέμμα μην έβρισκε κάνα μπελά. Συνέχεια